Marie-Louise Keur en Patou ten Cate

Marie-Louise Keur en Patou ten Cate hebben dit jaar de opleiding Productie aan de Filmacademie afgerond.

Toen Marie-Louise een keuze moest maken voor een vervolgopleiding na de middelbare school, twijfelde ze tussen Productie op de Filmacademie en de opleiding tot docent Frans. Na de Oriëntatiecursus Productieassistentie wist ze dat de Filmacademie voor haar de juiste keuze was. Patou had al wat meer ervaring met productie in de theaterwereld. Toen ze op een dag op een set stond, kwam ze erachter dat ze filmproductie nog veel leuker vond en besloot ze zich in te schrijven voor de Filmacademie.

Patou werd de eerste keer niet meteen aangenomen en kreeg het advies om meer ervaring op te doen om te ontdekken of dit écht was wat ze wilde. Dit heeft ze gedaan en na een jaar veel geleerd te hebben en nieuwe mensen te hebben ontmoet, werd ze tot haar grote vreugde de tweede keer wel aangenomen. ‘Ik dacht dat ik het allerleukste vak van de wereld had gekozen, maar dit is echt nog veel leuker!’

On the road
Bij produceren wordt er vaak aan veel planning en voorbereiding vooraf gedacht, maar soms is het niet mogelijk om alles van tevoren te weten bij een film. Bij één van de afstudeerfilms waaraan zowel Marie-Louise als Patou als producent hebben gewerkt, moest vooral veel ‘on the road’ geproduceerd worden. Voor de documentaire LOUDER! SO I CAN HEAR YOU van regisseur Laura Bokhoven reisde de crew af naar Zuid-Spanje. Patou en Marie-Louise schreven zich los van elkaar in voor het filmplan van deze documentaire die er uiteinde-lijk totaal anders uit is gaan zien dan in het filmplan stond beschreven. Tijdens het researchen hebben zij het plan samen met de regisseur doorontwikkeld. Wat begon als een documentaire over gedetineerden in een gevangenis eindigde in een film over de overleden vader van de regisseur en een mogelijke reis die hij zou hebben gemaakt.

Intuïtief proces
Na veel brainstormen kwamen ze op het idee om voor de film zelf die mogelijke reis te gaan maken om erachter te komen of en zo ja, hoe de vader van de regisseur deze reis toentertijd had gemaakt. Tijdens de voorbereidingen kwamen drie grote doorbraakmomenten die bevestigden dat de reis daadwerkelijk was gemaakt. Zo kwamen ze erachter dat hun vermoeden dat haar vader had vastgezeten in de gevangenis inderdaad klopte. Ook bleek uit dagboekfragmenten dat de jaartallen van de reis klopten. Deze jaartallen werden ook bevestigd door een vriend met wie haar vader op reis was gegaan. Marie-Louise: ‘We hadden onze research gedaan, maar het maken van de film werd een heel intuïtief proces.’ Wat van tevoren vaststond, was dat het een verhaal zou worden over de vader van Laura, dat ze langs Brussel en Parijs wilden reizen en zouden eindigen in het zuiden van Spanje. Onderweg wilden ze mensen raad vragen over onder andere rouw en de dood.

Avontuur
Hoewel dit vaststond, kon er weinig pre-productie worden gedaan voor de praktische elementen. Wat er exact gefilmd zou worden, wie ze onderweg zouden spreken en welke wendingen de film zou kunnen krijgen, stond nog niet vast. Patou: ‘Het was soms ook een excuus. Als iets niet lukte, zeiden we vaak: dat zien we wel onderweg – we moeten ook een beetje “in de spirit blijven”.’ Zo reden ze het avontuur tegemoet. Er waren veel mooie onverwachte momenten tijdens deze reis, maar er waren ook zeker momenten dat de crew elkaar aankeek en dacht: ‘Wat zijn we hier eigenlijk aan het doen?’ Het was soms moeilijk om in te schatten of ze al genoeg materiaal hadden om het verhaal te vertellen dat ze voor ogen hadden. Met veel verschillende camera’s mee op reis was het niet mogelijk om alles meteen terug te kijken en moesten ze maar op goed geluk ervan uitgaan dat er genoeg materiaal was geschoten. Zo zijn er bijvoorbeeld veel beelden geschoten met een Bolex op 16mm. Omdat de meeste mensen in beeld geen Nederlands of Engels spraken, moest de tolk bij het terugkijken de audio live vertalen.

Groeien
Uiteindelijk is het een bijzonder persoonlijke documentaire geworden waarin de avontuurlijke en spontane sfeer totaal wordt gevangen. Ze wilden een roadmovie maken waarin mensen advies zouden geven over het omgaan met de dood en rouw en dat is gelukt. De begeleiding vanuit de Filmacademie heeft er mede voor gezorgd dat deze film werkelijkheid is geworden. Marie-Louise: ‘Je mag groeien en fouten maken, omdat je in een beschermde omgeving zit waar-door je erg aangemoedigd wordt om creatief te zijn in je maakproces.’

Zowel Patou als Marie-Louise weten wat ze willen na hun afstuderen. Patou gaat werken bij Topkapi als productieleider voor een nieuwe webserie. Marie-Louise is van plan om te gaan freelancen, het liefst als producent of researcher bij documentaires, maar ze staat ook open voor andere projecten. Daarnaast wil ze graag het leren van de Franse taal weer oppakken. Hoewel hun wegen hier tijdelijk scheiden, hopen en verwachten ze zeker in de toekomst weer eens samen te werken aan een project. Marie-Louise blikt alvast vooruit: ‘Ik denk wel dat we nog gaan samenwerken, Patou zit nu wel in fictie, maar zij komt uiteindelijk toch wel weer terug naar documentaire.’

Naar de bio van
Marie-Louise Keur
Patou Ten Kate

Delen