Hoe schrijven we iets dat eigenlijk bedoeld is om visueel te communiceren?
Het filmlandschap verandert razendsnel. Aangejaagd door afnemende financieringsmogelijkheden, de groeiende noodzaak om je doelgroep helder te definiëren en veranderende manieren van kijken, staan filmmakers – vooral die uit de zogenaamde 'arthouse' of onafhankelijke scene – voor grote uitdagingen bij het realiseren van hun projecten.
Ook de traditionele filmwereld ondergaat verschuivingen. Makers met een beeldende kunstachtergrond wagen zich aan fictiefilms, terwijl klassieke filmmakers op zoek gaan naar alternatieve kanalen – vaak online – om publiek te bereiken. Ondanks al deze veranderingen hangt de manier waarop filmprojecten worden beoordeeld en gefinancierd nog steeds grotendeels af van traditionele ideeën over scenarioschrijven.
Elke filmmaker die een lange fictiefilm wil maken, moet geld aanvragen bij diverse fondsen die allemaal een standaardscript vereisen. Maar steeds meer filmmakers vinden dat hun projecten niet passen in dit traditionele beoordelingsproces. Hoe kunnen filmmakers deze uitdagingen het hoofd bieden? Deze observaties, voortkomend uit zijn werk als scriptconsultant voor veel Europese arthousefilms, vormden de basis voor Franz Rodenkirchens onderzoek.
Tijdens zijn residency verkende Franz het veranderende landschap van traditioneel scenarioschrijven en de uitdagingen die het tegenkomt. Hij vormde een onderzoeksgroep met een selecte groep studenten, begeleidde individuele masterstudenten bij het ontwikkelen van alternatieve vormen van filmisch vertellen en gaf lessen over onderwerpen gerelateerd aan zijn onderzoek. Franz' residentie culmineerde in een installatie en presentatie.
Franz Rodenkirchen is een bekende Berlijnse scriptconsultant en docent, die heeft gewerkt voor het Binger Filmlab en verschillende filmfestivals. De filmprojecten waarbij hij adviseerde zijn onder andere Grbavica van Jasmila Zbanic, Lourdes van Jessica Hausner, Women without Men van Shirin Neshat en Lore van Cate Shortland. Veel van deze projecten haalden niet alleen de competities van grote festivals zoals Cannes, Berlijn, Toronto en Sundance, maar wonnen ook prijzen.
Je kunt meer lezen over Franz' werk hier. Een deel van zijn AIR-onderzoek is gedocumenteerd in ON AIR 2014 die je hier kunt lezen.
- Jaar
2012
